1985 miejsc, 17 kategorii.

Kościół w Neubukow

● Neubukow

Kościół miejski w Neubukow to zabytkowy obiekt sakralny w Neubukow. Ta wczesnogotycka świątynia halowa, wzniesiona na cokole z kamienia polnego, pochodzi z XIII wieku. Wieża została zbudowana w XV wieku. Aby zwiedzić kościół, należy zgłosić się w plebanii. Przed kościołem znajduje się kamień pamiątkowy poświęcony Heinrichowi Schliemannowi.

Kościół Neuburg

● Neuburg

Parafia Neuburg Kościół wiejski w Neuburgu, który jest częścią parafii ewangelicko-luterańskiej w Neuburgu w powiecie Nordwestmecklenburg, jest budynkiem murowanym. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1219 roku. Styl architektoniczny, który odzwierciedla przejście od romańskiego do gotyckiego, wskazuje, że budynek powstał na początku XIII wieku. Budowa kwadratowej wieży została ukończona w 1361 roku. Barokowy ołtarz i ambona pochodzą z początku XVIII wieku. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku przeprowadzono szeroko zakrojone prace konserwatorskie. Wieża została ponownie zadaszona w 1992 roku. Kościół jest otwarty od maja do września od około 10 rano do 4 po południu. Klucz można otrzymać w sąsiedniej piekarni lub na plebanii.

Kościół Neukloster

● Neukloster

Kościół klasztorny "St Maria im Sonnenkamp" należał niegdyś do klasztoru Sonnenkamp. Kościół klasztorny "St. Maria im Sonnenkamp" został zbudowany z cegły zaraz po założeniu klasztoru w 1219 roku i został w dużej mierze ukończony przed 1245 rokiem. Jest to jednonawowa budowla na planie krzyża z kwadratowymi ramionami transeptu i chórem oraz budynkami zakrystii i północną nawą boczną.

Kościół w Priepert

● Priepert

Kościół w Priepert jest jednym z wielu kościołów położonych na szlaku pielgrzymkowym „Płaskowyż Jezior Meklemburskich”. W ogrodzie kościelnym rosną imponujące drzewa morwy, a wewnątrz budynku na zainteresowanych zwiedzających czeka ołtarz, anioł chrzcielny oraz harmonium. Ta kościelna budowla o konstrukcji szachulcowej pochodzi z 1719 roku. Układ terenu kościelnego oraz sama konstrukcja kościoła wykazują wpływy środkowoniemieckie. Plan budynku ma kształt zbliżony do kwadratu z dobudowanym chórem w kształcie połowy dwunastokąta. Koniecznie warto obejrzeć obraz ołtarzowy oraz anioła, który pochyla się ochronnie nad chrzcielnicą. Ponadto można tu podziwiać harmonium, a mały bazar z książkami zachęca do odkrywania nowych pozycji. W ramach cyklu wydarzeń „Godzina muzyki” w lipcu i sierpniu w każdy piątek w kościele odbywają się wspaniałe koncerty. Również latem, w ogrodzie kościelnym, pod imponującymi drzewami morwy, w każdy czwartkowy wieczór można obejrzeć przedstawienia lalkowe dla całej rodziny.

Kościół w Rambow

● Rambow

Obecny kościół wiejski zastąpił kościół w Domherrenhagen (opuszczony w 1458 r.) i został wzniesiony od 1485 r. Obecnie o utrzymanie kościoła dba „Stowarzyszenie Kościelne Rambow”. Początkowo miał on prawdopodobnie jedynie drewnianą dzwonnicę. Jednak budynek został rozbudowany około 1590 roku przez Dietricha Moltzana, a w latach 1625–1632 przez jego syna Berendta Ludolfa Moltzana. Dębowe herby tego ostatniego oraz jego żony Anny von Staffhorst znajdują się na wschodnim szczycie. Na zachodzie prostokątnej budowli z kamienia polnego znajduje się wąska wieża (1590 r.), która niegdyś miała bardzo wysoką iglicę (31 m). Od dłuższego czasu wieża ta posiada jedynie tymczasowe zadaszenie w kształcie piramidy. Na wschodnim szczycie (1632) widoczne są renesansowe elementy dekoracyjne. Niegdyś bogato pozłacana, trójdzielna nadbudowa ołtarza przedstawia z przodu obrazy tablicowe według projektów Albrechta Dürera, przedstawiające narodziny, mękę, zmartwychwstanie oraz wniebowstąpienie Chrystusa. Z tyłu znajdują się obrazy pochodzące z poprzedniego ołtarza. Na ambonie i empory patronackiej widnieją również herby rodów von Moltzan i von Bülow. Ambona, ołtarz i konfesjonał pochodzą z 1590 r., pozostałe wyposażenie pochodzi z ostatniej renowacji w 1865 r. Na wewnętrznej ścianie południowej umieszczono epitafium herbowe z rycerską zbroją. Oba elementy nawiązują do szwedzkiego generała Carla Didrikssona Ruutha. Był on m.in. słynnym dowódcą w Halberstadt, Landsbergu nad Wartą i Szczecinie, a w chwili śmierci pełnił funkcję dowódcy w Elblągu. Po wojnie trzydziestoletniej przybył w latach 1649/50 do Ulrichshusen, był również patronem kościoła i tutaj został pochowany. W 1649 roku Ruuth ufundował również zegar wieżowy z dzwonkiem godzinowym. Po 1822 roku, w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach, dzwon trafił do Penzlin. Po 20 latach negocjacji udało się go sprowadzić z powrotem do Rambow w zamian za inny mały dzwon. Od 2011 roku bije tu co pół godziny. Napis na dzwonie brzmi: „Co godzinę o krok bliżej podkrada się śmierć, panie”. Dopiero od 2011 roku kościół posiada również organy. Zostały one zbudowane w 1933 roku przez cieszącą się długą tradycją duńską firmę Marcusson, której instrumenty rozbrzmiewają również w katedrach w Lubece i Lundzie. Do 2011 roku znajdowały się one w Mannheim.

Kościół w Rostocku-Biestow

● Rostock

Kościół wiejski w Biestow to świątynia położona w dzielnicy Biestow w Rostocku. Obecna budowla została poświęcona 28 października 1298 roku. Kościół w przeważającej części zbudowany jest z kamienia polnego. Styl architektoniczny plasuje się pomiędzy romańskim a gotyckim. W ciągu ostatnich 26 lat konieczne były prace renowacyjne. W 1988 roku odnowiono witraże, a w 1992 roku wymieniono dach kościoła. W 1993 roku przeprowadzono remont organów, a w 1998 roku przebudowano prezbiterium. W 2000 roku rozpoczęto renowację wnętrza, podczas której w sklepieniu prezbiterium odkryto malowidła ścienne z XVI wieku. Udało się przywrócić pierwotny wygląd i kolory czterech archaniołów.

Kościół św. Jana w Neubrandenburgu

● Neubrandenburg

Kościół Sankt Johannis znajduje się w centrum Neubrandenburga i ma bogatą tradycję muzyki kościelnej. Obok kościoła koncertowego, kościół św. Jana jest jednym z największych zabytkowych kościołów w Neubrandenburgu. Jana jest jednym z największych zabytkowych kościołów w Neubrandenburgu. Oprócz rozległej działalności parafialnej istnieją tu liczne chóry i długa tradycja różnorodnych koncertów.

Kościół w Satowie

● Satow

Kościół w Satowie został odbudowany po tym, jak stary kościół popadł w ruinę. Po tym, jak stary kościół popadł w ruinę, w styczniu 1864 roku przywieziono pierwsze kamienie na plac budowy nowego kościoła. Nowy kościół został zbudowany na najwyższym punkcie w pobliżu plebanii.

Kościół Schlagsdorf

Późnoromański kościół halowy z XII wieku zachwyca swoją architekturą i bogatym historycznym wyposażeniem. Barokowy ołtarz z 1641 roku, rzadki żyrandol z poroża, chrzcielnica z brązu i ambona z 1703 roku sprawiają, że jest to miejsce warte odwiedzenia przez osoby zainteresowane kulturą. Późnoromański kościół halowy został zbudowany pod koniec XII wieku, z późniejszymi uzupełnieniami w XV i XVI wieku. Niezwykła pozycja filarów w nawie, inspirowana katedrą w Ratzeburgu, jest uderzająca. Warto zobaczyć barokowy ołtarz z 1641 r., żyrandol z poroża ze św. Jerzym, chrzcielnicę odlaną z brązu i ambonę z 1703 r. Na terenie kompleksu znajduje się również plebania, cmentarz, pomnik wojenny i lipa. Oprócz nabożeństw w kościele organizowane są również liczne wystawy i wydarzenia artystyczne.

Kościół w Schwaan

● Schwaan

Kościół ten jest jednonawową budowlą w całości z cegły, której budowę rozpoczęto na początku XIII wieku w stylu romańskim, a ukończono w połowie XIII wieku w stylu gotyckim. Jest to jeden z najstarszych kościołów miejskich w Meklemburgii, którego główna część zachowała się do dziś w niezmienionym stanie. Chór i nawa główna pokryte są dwuprzęsłowymi, stromymi sklepieniami, które dzięki swojej potężnej konstrukcji robią ogromne wrażenie na wnętrzu kościoła. Wieża po zachodniej stronie nawy głównej wygląda na masywną i dominuje nad centrum miasta swoim czterostronnym piramidalnym hełmem. Fasada zewnętrzna kościoła zawiera typowe cechy architektoniczne z okresu romańskiego i gotyckiego. Po południowej stronie kościoła znajduje się nowsza dobudówka z 1830 roku. Wyposażenie jest skromne. Na uwagę zasługuje krzyż z Chrystusem z XIII wieku, który prawdopodobnie dopiero w XVI/XVII wieku został rozbudowany do postaci grupy ukrzyżowania, a także figura Madonny z ok. 1500 r., chrzcielnica z piaskowca z 1589 roku oraz epitafium ścienne z 1598 roku. Obecne wyposażenie wnętrza kościoła, obejmujące ławki, ambonę i ołtarz, jest w stylu neogotyckim i pochodzi z lat 1828/29. Organy zostały zbudowane w 1860 roku przez Friedricha Winzera z Wismaru. Po wcześniejszym zgłoszeniu możliwe są również oprowadzania. W kościele regularnie odbywają się koncerty.

Kościół w Sommersdorfie

● Sommersdorf

Kościół został wzniesiony w XVII wieku, prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej budowli, z kamienia polnego zmieszanego z cegłą oraz ze wschodnim szczytem szachulcowym, na planie zbliżonym do kwadratu. Zachodni szczyt został odnowiony około 1900 roku. Kościół posiada po trzy stosunkowo niewielkie okna łukowe segmentowe w każdej z dłuższych ścian oraz dwa w ścianie wschodniej.

Kościół św. Jakuba w Greifswaldzie

● Greifswald

Kościół św. Jakuba, poświęcony patronowi rybaków, został po raz pierwszy wymieniony z nazwy w 1280 roku. Ceglany kościół składa się z trójnawowej hali i nieco węższej kwadratowej wieży zachodniej. Do czasu pożaru w 1955 r. pierwotnie wyższa wieża nadal posiadała przybudówkę z muru pruskiego, która nie została przywrócona podczas rekonstrukcji dachu wieży.

Kościół św. Marii w Anklam

● Anklam

Kościół Mariacki to późnoromańsko-gotycka świątynia halowa, której najstarsze elementy pochodzą z XIII wieku. Na szczególną uwagę zasługują średniowieczne freski, wczesnogotycka chrzcielnica, figura Matki Boskiej pochodząca z dawnego ołtarza głównego z XV wieku, fragmenty ołtarza rodowego z XV wieku, epitafia z okresu renesansu i baroku oraz pozostałości ław chóru ze zniszczonego kościoła św. Mikołaja. W 1962 roku zainstalowano wielkie organy Schurke. Oprócz nabożeństw kościół służy również jako miejsce koncertów chóru St.-Marienkantorei.

Kościół św. Marii w Greifswaldzie

● Greifswald

Kościół św. Marii to kościół parafialny położony w samym sercu starego miasta w Greifswaldzie. Kościół św. Marii można zwiedzać po niedzielnej mszy świętej do godziny 13.00. W miesiącach czerwcu, lipcu i sierpniu obowiązują następujące godziny otwarcia: od poniedziałku do piątku w godz. 10:00–18:00 oraz w soboty w godz. 11:00–15:00. Na oprowadzanie po kościele można zapisać się w biurze kościelnym lub w samym kościele. Początek budowy kościoła św. Marii, nazywanego przez mieszkańców Greifswaldu „grubą Marią”, przypada prawdopodobnie na połowę XIII wieku. Wraz z dwoma innymi kościołami miejskimi, św. Mikołaja i św. Jakuba, po raz pierwszy wspomniana jest w dokumentach z 1280 roku. Kościół został zbudowany jako kościół halowy i dziś zalicza się do najbardziej imponujących przykładów północnoniemieckiego gotyku ceglanego. Warto zobaczyć wewnątrz kościoła, oprócz zachowanych kolorowych malowideł (XIV w.) średniowieczna sala sądowa, duże koło ciężarowe w wieży, kaplica pamiątkowa, obraz ołtarzowy – replika „Świętej nocy” Correggia oraz bogato zdobiona ambona (XVI w.).

Kościół Mariacki Ueckermünde

● Ueckermünde

Jesteś fanem historycznych budynków? W takim razie trafiłeś we właściwe miejsce. Nasz Kościół Mariacki pochodzi z XVIII wieku i został pieczołowicie odrestaurowany w ostatnich latach. Wiele starych obrazów i malowideł ściennych w połączeniu z jednym z licznych koncertów sprawi, że Twoja wizyta będzie wyjątkowym przeżyciem. Wieżę kościoła Mariackiego widać z daleka, kilometry przed wjazdem do Ueckermünde. Kościół Mariacki stoi w tym miejscu od 1766 roku. Zachowała się część kramów miejskich z poprzedniego budynku z 1593 roku. Dziś herby i znaki domów radnych dają nam wyobrażenie o ich obowiązkach. W kościele warto również zobaczyć całkowicie pomalowany drewniany sufit i trzy piękne żyrandole. Kilka dużych obrazów olejnych przedstawia osobistości, takie jak reformatorzy Luter i Kalwin, a także niektórzy pastorzy z Ueckermünde. Podobnie jak obrazy, chrzcielnica również pochodzi z XVII wieku. Ołtarz został odnowiony w 1961 roku. W ostatnich latach przeprowadzono wiele prac w budynku kościoła, co jest ważne dla długoterminowej ochrony tego obiektu sakralnego. Wieża kościelna została zbudowana w 1866 roku i odnowiona w latach 90-tych XX wieku. Znajduje się w niej pięć dzwonów, które dzięki jednorazowej zbiórce pieniędzy mogły zostać odlane na nowo, ponieważ były niestety uszkodzone. Dach został całkowicie odnowiony. Wewnątrz cenny malowany drewniany sufit został najpierw uratowany, a kilka lat później odrestaurowany dużym kosztem. Fasada została gruntownie odnowiona w 2013 roku. Obecnie kościół znów lśni w kolorach ochry i bieli, oryginalnej kolorystyce z 1766 roku. Warto zajrzeć do kościoła Mariackiego, wziąć udział w nabożeństwie lub jednym z wielu koncertów, które odbywają się tutaj, zwłaszcza latem.

Kościół w Steffenshagen

● Steffenshagen

Kościół w Steffenshagen – filia klasztoru cystersów w Althof/Doberan (założonego odpowiednio w 1171 i 1186 roku) – należy do największych i najokazalszych kościołów wiejskich w Meklemburgii. Pierwsza wzmianka o niemieckiej wsi Steffenshagen (Stephaneshagen) pojawia się dopiero w 1273 roku. Autor zdjęcia: Chpagenkopf. Na licencji GNU Free Documentation License Kościół w Steffenshagen – filia klasztoru cystersów Althof/Doberan (założonego w 1171 lub 1186 r.) – należy do największych i najokazalszych kościołów wiejskich w Meklemburgii. Pierwsza wzmianka o niemieckiej osadzie Steffenshagen (Stephaneshagen) pojawia się dopiero w 1273 roku. Około 30 lat wcześniej poświęcono chór (wschodnią część kościoła). Ta część oraz trzy wschodnie przęsła trójnawowej nawy głównej zostały zbudowane w stylu gotyckim. Trzy kolejne przęsła oraz wieża zostały odbudowane w XIX wieku i poświęcone w 1866 roku. Dziesięć pasów cegieł profilowanych z wizerunkami zwierząt (gryf, lew, pantera, tygrys) oraz dwa fryzy z liści winorośli symbolizują ówczesne pogańsko-demoniczne otoczenie, przeciwko któremu skierowane jest chrześcijaństwo. W pewnym sensie jako ochrona przed tym światem czuwa dwunastu apostołów w tak zwanej bramie kapłańskiej. Chociaż kościół i parafia przez wieki należały do ubogich, posiada ona kilka cennych eksponatów. W latach 1965–1973 kościół został odnowiony. W tym czasie urządzono również pomieszczenia pod emporą organową. Tutaj parafia ma miejsce, aby również w zimnych porach roku móc odprawiać nabożeństwa, organizować wieczory parafialne i prowadzić nauczanie. Autor zdjęcia: Chpagenkopf. Na licencji GNU dla wolnej dokumentacji

Kościół w Strasen

● Wesenberg OT Strasen

Kościół w Strasen Kościół w Strasen został zbudowany w latach 1782-1784. Ze względu na jego nietypową konstrukcję, na pierwszy rzut oka nie można by pomyśleć, że jest to kościół. W 1969 roku wieża z muru pruskiego została również usunięta z powodu zniszczenia. Drewniany barokowy ołtarz ambonowy ma bardzo plastikowy wygląd ze względu na swój białawy do żółtawego kolor. Na emporze znajdują się organy, które mają bardzo ciemny kolor.

Kościół w Tramm

● Tramm

Kościół z kamienia polnego z późnego średniowiecza wydaje się niepozorny jedynie z zewnątrz, natomiast wewnątrz jest bogato zdobiony. Ten sprawiający raczej skromne wrażenie kościół wiejski w Tramm wznosi się na wzgórzu w centrum wsi. Powstał w XV wieku i charakteryzuje się mieszanym murarstwem z kamieni polnych i cegieł. We wnętrzu budowli znajdują się liczne rzeźbione figury i malowidła ścienne pochodzące z okresu, w którym kościół został wzniesiony. Dwie tablice pamiątkowe upamiętniają poległych w I i II wojnie światowej mieszkańców Tramm i Bahlenhüschen. Na terenie kościelnym, otoczonym murem z kamieni polnych, znajduje się również pomnik wojenny upamiętniający wojnę niemiecko-francuską z lat 1870–1871.

Kościół w Wittenhagen

● Wittenhagen

Obecny kościół pochodzi z 1758 roku. Zbudowano go z wykutych w skale bloków. Tak zwane murzy cyklopowe ma grubość 1,60 m. Cechą charakterystyczną tego kościoła jest jego plan w kształcie regularnego ośmiokąta o średnicy wewnętrznej 10,25 m. Po tym, jak kościół był już niemal całkowicie opuszczony i narażony na zniszczenie, w 1992 roku został gruntownie odrestaurowany. Wnętrze zaprojektowano tak, aby biel ścian oraz centralne położenie ołtarza i krucyfiksu sprzyjały skupieniu, ciszy, modlitwie i głoszeniu Słowa Bożego. Na uwagę zasługuje zachowany żelazny dzwon z ręczną linką, który przetrwał wszystkie wojny w nienaruszonym stanie, co czyni go rzadkością pod względem formy. Kościół posiada dach namiotowy i zachwyca akustyką wewnątrz budynku. Tutaj każdy śpiew staje się prawdziwym przeżyciem.  Kościół jest otwarty przez cały rok, a w miesiącach letnich regularnie odbywają się nabożeństwa.

Kościół w Wolkwitz

● Wolkwitz

Kościół halowy o niemal prostokątnym planie, którego najstarsze części pochodzą z XIII wieku. Kościół ten należy do ewangelickiej parafii w Kummerow.

Kościół Zarrentin

● Zarrentin

Kościół świętych Piotra i Pawła w Zarrentin Kościół w Zarrentin to gotycki kościół parafialny i dawny kościół klasztorny w historycznym centrum miasta Zarrentin am Schaalsee. Romański kościół z kamienia polnego i cegły był kościołem wiejskim w pierwszej połowie XIII wieku. Około 1250 roku klasztor Zarrentin został założony jako klasztor cystersów. Kościół parafialny stał się kościołem klasztornym. Romański mur z kamienia polnego kwadratowego chóru pochodzi z lat 30. i 40. XII wieku. W 1460 roku, wykorzystując części starego kościoła, zbudowano z cegieł obecną gotycką nawę. W 1552 r. klasztor został rozwiązany, a kościół ponownie stał się kościołem parafialnym wioski.

Kościół w Zinnowitz

● Zinnowitz

Kościół w Zinnowitz został zbudowany pod koniec XIX wieku. Obecnie służy on również jako miejsce organizacji koncertów. Pod koniec XIX wieku, gdy liczba gości nocujących w miejscowości oraz liczba mieszkańców znacznie wzrosła, położono kamień węgielny pod budowę kościoła ewangelickiego w Zinnowitz. Po zaledwie rocznym okresie budowy kościół został poświęcony w 1895 roku. Kościół, całkowicie odrestaurowany w 1990 roku, jest nie tylko miejscem kultu, ale przede wszystkim – zwłaszcza w miesiącach letnich – miejscem organizacji koncertów.

Ruiny kościoła w Alt Panstorf

● Remplin

Ruiny kościoła z XIV wieku.

Ruiny kościoła w Dambeck

● Bütow, OT Dambeck

Ruiny kościoła w Dambeck (niedaleko Röbel/Müritz) zostały wzniesione około 1180 roku jako wczesnochrześcijański kościół obronny, w całości z granitowych kamieni. Są to najstarsze ruiny kościoła w południowej Meklemburgii. Od 2014 roku działa stowarzyszenie Förderverein Kirchenruine Dambeck e.V., które w ciągu ostatnich 10 lat zebrało łącznie 364 000 euro. Środki te pochodzą m.in. z funduszy UE (LEADER), kraju związkowego Meklemburgii-Pomorza Przedniego, Republiki Federalnej Niemiec, Kościoła Północnego oraz Niemieckiej Fundacji Ochrony Zabytków. Dzięki licznym darowiznom (Müritzsparkasse, N. Backhaus Schloss Leizen, Agrar-GmbH Minzow, itp.) dołożyć 27 500 euro. Dzięki temu ruiny kościoła zostały odrestaurowane, zabezpieczone i doprowadzone do godnego stanu w trzech etapach budowy. Zwiedzający mogą teraz bez obaw wejść na teren i obejrzeć ten wyjątkowy budynek. 23 czerwca 2024 r. o godz. 17:00 zakończenie prac budowlanych zostanie uczczone koncertem plenerowym w ruinach nawy kościoła, po którym odbędzie się poczęstunek. Wydarzenie to było możliwe dzięki wsparciu Fundacji Wolontariatu MV. Podczas wydarzeń zawsze otwierana jest ponownie zadaszona nawa chóru, a zwiedzający mogą wziąć udział w krótkiej wycieczce z przewodnikiem. Odbywa się tam tradycyjne coroczne nabożeństwo w niedzielę Zielonych Świąt parafii Massow. Ponadto odprawiono tam już dwa nabożeństwa chrzcielne.