Kościół wiejski w Sanitz

Kościół wiejski w Sanitz – styl romański i gotycki w konstrukcji z kamienia polnego

Kościół wiejski w Sanitz należy do godnych uwagi zabytkowych budowli sakralnych położonych w głębi lądu na wybrzeżu Bałtyku w Meklemburgii. Wybudowany w stylu przejściowym od romańskiego do gotyckiego, budynek składa się z charakterystycznych kamieni polnych, których rogi i krawędzie zostały ukształtowane ze starannie ciosanych kamieni. Już w 1256 roku Sanitz jest wspomniany w dokumentach jako wieś kościelna – co świadczy o długiej historii tego regionu między Rostockiem a Morzem Bałtyckim.

Historia kościoła w Sanitz od średniowiecza do reformacji

Umowa z 2 czerwca 1291 r. potwierdza, że Heinrich von Werle zapewnił prawo patronatu nad kościołem w Sanitz na rzecz swojego podopiecznego Nikolausa von Rostock. W XIV wieku różne rodziny wasali przejmowały tytuł lenny. W drodze dziedziczenia wieś ostatecznie przeszła w posiadanie klasztoru Doberan – tego znaczącego klasztoru cystersów w Bad Doberan w pobliżu wybrzeża Morza Bałtyckiego – do którego należała aż do czasów reformacji.

Ołtarz w stylu klasycystycznym i barokowa ambona – skarby sztuki we wnętrzu

Wnętrze kościoła w Sanitz mieści godne uwagi elementy wyposażenia. Ołtarz z 1811 roku jest dziełem w stylu klasycystycznym z obrazami meklemburskiego malarza dworskiego Rudolpha Suhrlandta: w podstawie przedstawiono Ostatnią Wieczerzę, a w nadstawce Mękę Chrystusa na Górze Oliwnej. Ołtarz otaczają po dwie kolumny z korynckimi kapitelami oraz rzeźbione w drewnie postacie, które uosabiają wiarę, miłość, nadzieję i cierpliwość. Ołtarz został ufundowany przez kapitana von Koppelowa z Reppelin. Ambona z 1694 roku uzupełnia wystrój wnętrza, stanowiąc doskonały przykład meklemburskiej rzeźby barokowej.