Ruiny klasztoru augustianów
● Jasienica
Wraz z przybyciem mnichów augustianów do tego regionu w XIII wieku wzniesiono klasztor. Po reformacji, w XVI wieku, budowla straciła swoją funkcję sakralną i popadła w ruinę. Jej pozostałości można dziś zwiedzać.
Ruiny te stanowią jeden z najpiękniejszych zabytków średniowiecznej architektury klasztornej w Pomorzu Zachodnim. Swoje powstanie zawdzięczają one zakonowi augustianów, którego mnisi osiedlili się w tej okolicy w połowie XIII wieku. Rozpoczęli oni rekultywację dotychczas jałowych terenów podmokłych oraz uregulowali bieg strumienia Gunica. Zbudowali młyn, hodowali owce i świnie, uprawiali chmiel oraz prowadzili kilka gospód. Pod koniec XIII wieku posiadali również drewniany kościół, który później został przez nich rozbudowany. Sam klasztor powstał w XIV wieku i składał się z dwóch dwupiętrowych skrzydeł oraz kościoła, tworząc w ten sposób otwarty od strony zachodniej dziedziniec. Do dziś zachował się pierwotny, gotycki kompleks wraz ze ścianami zewnętrznymi skrzydła południowego i wschodniego sięgającymi do pierwszego piętra oraz sklepieniem piwnicznym.
Wraz z reformacją w XVI wieku klasztor w Jasenitz został zsekularyzowany. Od końca XVII wieku stopniowo popadał w ruinę. W połowie XX wieku wyburzono górne kondygnacje. Obecnie teren ruiny i kościoła jest zadbany i zabezpieczony konstrukcyjnie. Wnętrza ruiny porastają krzewy i inne dzikie rośliny, ale teren i ruinę można zwiedzać i po nich chodzić. Zachowane łuki okienne i arkady w imponujący sposób świadczą o stylu, w jakim niegdyś zbudowano klasztor. Część z nich można oglądać z zewnątrz, a do drugiej części można wejść z cmentarza kościelnego. Ta malownicza sceneria jest często wykorzystywana jako tło fotograficzne przy różnych okazjach. Od kilku lat pod koniec wakacji letnich wokół tego kompleksu odbywa się jarmark augustiański. Ten średniowieczny jarmark ma na celu podtrzymanie pamięci o ówczesnym życiu. Od niedawna w Wielką Sobotę organizowana jest inscenizacja złożenia Jezusa do grobu. Kościół łatwo znaleźć z ulicy, ponieważ znajduje się na niewielkim wzniesieniu, podczas gdy same ruiny klasztoru leżą nieco niżej, w jego cieniu.