Arsenal

Wielki Arsenał Książęcy na południowo-zachodnim brzegu rzeki Pfaffenteich w Schwerinie, zbudowany w latach 1840-1844, jest imponującym przykładem architektury gotyku Tudorów. Dziś służy jako siedziba Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i łączy historyczną architekturę z centralną lokalizacją na nabrzeżu. Imponujący wielkoksiążęcy zespół Arsenału rozciąga się wzdłuż południowo-zachodniego brzegu rzeki Pfaffenteich. Imponujący budynek przyciąga wzrok flâneura przez wodę i przyciąga go. Georg Adolf Demmler opracował plany Arsenału. Zostały one zrealizowane w latach 1840-1844 przez architektów Herrmanna Willebranda i Gottlieba Ruge - jako zbrojownia. Decyzja wielkiego księcia o przeniesieniu swojej rezydencji z Ludwigslust do Schwerina była również związana z przeniesieniem garnizonu pułku gwardii. Nowy budynek miał zatem stać się zarówno koszarami, jak i zbrojownią - zadanie dla Demmlera. Budynek zawierał wszystkie obiekty niezbędne dla administracji wojskowej, a mianowicie sąd wojskowy, więzienie, komisję rekrutacyjną, sale lekcyjne, sale szkoleniowe dla załóg, jadalnię i stajnie. Pfaffenteich, który wcześniej znajdował się na zewnątrz, został teraz uwzględniony w planach jako motyw urbanistyczny, ponieważ wkrótce powstały tam kolejne budynki po arsenale. Oznaczało to, że zachodni brzeg musiał zostać mocno ogrodzony. Wielkoksiążęce projekty budynków administracyjnych stały się powodem ufortyfikowania tego obszaru i początkiem etapowego rozwoju. Na zachodzie średniowieczne miasto wokół historycznego Pfaffenteich prawie w ogóle się nie rozwinęło. Po pierwszej wojnie światowej w Arsenale mieściła się policja. Uchodźcy znaleźli tu schronienie po zakończeniu II wojny światowej aż do 1947 roku. Po powstaniu NRD administracja okręgu Schwerin wykorzystywała duży kompleks administracyjny jako siedzibę policji ludowej. Styl Styl Arsenału jest wzorowany na gotyku Tudorów, angielskim późnym gotyku typowym dla pierwszych dekad historyzmu. Masywne wieże centralnego ryzalitu i narożnych pawilonów są połączone z eleganckimi wieżyczkami za pomocą krenelażu okapu. Swój zamkowy charakter budynek zawdzięcza ciągłemu, jesionowemu łączeniu powierzchni ścian. Uszlachetniony zgodnie z duchem czasu lekką warstwą farby, wielki książęcy kompleks administracyjny miał wygląd reprezentacyjnego, okazałego pałacu na nabrzeżu. W trakcie generalnego remontu wrażenie reprezentacyjnego, okazałego pałacu na nabrzeżu zostało utracone. Arsenał był początkowo wykorzystywany jako zbrojownia, a po I wojnie światowej jako koszary policyjne. W okresie III Rzeszy znany był jako Koszary Adolfa Hitlera. Od 1945 r. do lipca 1947 r. służył jako zakwaterowanie dla uchodźców. Następnie budynek był siedzibą władz okręgowych niemieckiej policji ludowej. Od 1990 roku Arsenał jest siedzibą Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.