Arboretum Grochów

Leśny ogród botaniczny "Erbsland" znajduje się w samym środku Pojezierza Meklemburskiego, 6 kilometrów na północny wschód od małego miasteczka Mirow. Zgodnie z mapą Schmettauschen z 1780 roku, obszar ten był niegdyś ziemią uprawną. Groch był prawdopodobnie uprawiany przez rolników z wioski Qualzow na ziemi grochowej, żyznej wyspie gliny głazowej o powierzchni około siedmiu hektarów pośrodku rozległych obszarów piaszczystych. W 1887 r. arboretum zostało obsadzone obcymi gatunkami drzew pod kierownictwem nadleśniczego Mirow Friedricha Scharenberga (1821-1901) w celu przetestowania ich przydatności dla niemieckiego leśnictwa. Z ponad 30 gatunkami drzew, z których niektóre mają imponujące tempo wzrostu (na przykład daglezja o wysokości 42 metrów i objętości 10 metrów sześciennych drewna), ziemia grochowa jest jedną z najstarszych i najbardziej interesujących dendrologicznie prób upraw leśnych w Niemczech. Kraina grochu jest atrakcyjna o każdej porze roku, czy to wiosną, gdy pojawia się świeża zieleń, z kolorowymi liśćmi jesienią, czy też z ośnieżonymi koronami drzew zimą.